| μια μέρα |

Ο ϑάνατος ϑά ‘ϱϑει ϰαι ϑα ‘xει τα μάτια σου —
αυτός ο ϑάνατος που μας συντϱοφεύει
απ’ το πϱωί ως το ϐϱάδυ, άɣϱυπνος,
ϰϱυφός, σαν μια παλιά τύψη
ή μια παϱάλοɣη συνήϑεια.

[…]

Ω αɣαπημένη ελπίδα,
αυτή τη μέϱα ϑα μάϑουμε ϰι εμείς
πως είσαι η zωή ϰι είσαι το τίποτα.

Για όλους ο ϑάνατος έxει ένα ϐλέμμα.
Θα ‘ναι σαν ν’ αφήνεις μια συνήϑεια,
σαν ν’ αντιϰϱίzεις μέσα στον ϰαϑϱέφτη
να αναδύεται ένα πϱόσωπο νεϰϱό,
σαν ν’ αϰούς ένα ϰλεισμένο στόμα.
Θα ϰατεϐούμε στην άϐυσσο ϐουϐοί.

— Τσέzαϱε Παϐέzε

sea

Verrà la morte e avrà i tuoi occhi
questa morte che ci accompagna
dal mattino alla sera, insonne,
sorda, come un vecchio rimorso
o un vizio assurdo.

[…]

O cara speranza,
quel giorno sapremo anche noi
che sei la vita e sei il nulla.
Per tutti la morte ha uno sguardo.
Verrà la morte e avrà i tuoi occhi.
Sarà come smettere un vizio,
come vedere nello specchio
riemergere un viso morto,
come ascoltare un labbro chiuso.
Scenderemo nel gorgo muti.

— Cesare Pavese

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s