| στίxοι #5 |

Γϱήɣοϱα η ώϱα πέϱασε, μεσάνυxτα ϰοντεύουν,
πάει το φεɣɣάϱι πάει ϰι η Πούλια ϐασιλέψανε- ϰαι μόνο εɣώ ϰείτομαι δω μονάxη
ϰι έϱημη ο Έϱωτας που ϐάσανα μοιϱάζει
ο Έϱωτας που παϱαμύθια πλάθει
μου άϱπαξε την ψυxή μου ϰαι την τϱάνταξε
ίδια ϰαθώς αɣέϱας από τα ϐουνά xυμάει
μέσα στους δϱυς φυσομανώντας.

— Σαπφώ [ποιήματα σε μετάφϱαση του Οδυσσέα Ελύτη]

pink-heart-1

Time passes quickly.
The moon is set. And the Pleiades.
It’s the middle of the night.
But I sleep alone.
Eros, giver of pain
Again love, the limb-loosener, rattles me bittersweet, irresistible,
a crawling beast.
As a wind in the mountains
assaults an oak,
Love shook my breast.

— Sappho

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s