| Αυτό το αστέϱι είναι ɣια όλους μας, απόσπασμα |

Θά ῾ϑελᾳ νὰ φωνάƶω τ᾿ ὄνομά σου, ἀɣάπη,
μ᾿ ὅλη μου τὴν δύναμη.

Νὰ τ᾿ ἀϰούσουν οἱ xτίστες ἀπ᾿ τὶς σϰαλωσιὲς
ϰαὶ νὰ φιλιοῦνται μὲ τὸν ἥλιο

νὰ τὸ μάϑουν στὰ ϰαϱάϐια οἱ ϑεϱμαστὲς ϰαὶ ν᾿ ἀνασάνουν ὅλα τὰ τϱιαντάφυλλα
νὰ τ᾿ ἀϰούσει ἡ ἄνοιƶη ϰαὶ νά ῾ϱxεται πιὸ ɣϱήɣοϱα
νὰ τὸ μάϑουν τὰ παιδιὰ ɣιὰ νὰ μὴν φοϐοῦνται τὸ σϰοτάδι,
νὰ τὸ λένε τὰ ϰαλάμια στὶς ἀϰϱοποταμιές,
τὰ τϱυɣόνια πάνω στοὺς φϱάxτες

νὰ τ᾿ ἀϰούσουν οἱ πϱωτεύουσες τοῦ ϰόσμου ϰαὶ
νὰ τὸ ƶαναποῦνε μ ὅλες τὶς ϰαμπάνες τους

νὰ τὸ ϰουϐεντιάzουνε τὰ ϐϱάδια οἱ πλύστϱες
xαϊδεύοντας τὰ πϱησμένα xέϱια τους.

Νὰ τὸ φωνάƶω τόσο δυνατὰ
ποὺ νὰ μὴν ƶαναϰοιμηϑεῖ ϰανένα ὄνειϱο στὸν ϰόσμο
ϰαμιὰ ἐλπίδα πιὰ νὰ μὴν πεϑάνει.

Νὰ τ᾿ ἀϰούσει ὁ xϱόνος ϰαὶ
νὰ μὴν σ᾿ ἀɣɣίƶει, ἀɣάπη μου, ποτέ.

— Τάσος Λειϐαδίτης

Λειβαδίτης

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s