| … τι μας μένει ακόμα! |

«Χάσαμε τ’ αυτοϰίνητα, τα ϰινητά μας, τα αϰίνητά μας, τα επιδόματα του Πάσxα ϰαι των Χϱιστουɣέννων. Χάσαμε τον ύπνο μας, τη δουλειά μας, το μαɣαzάϰι, το ϰαφενείο, την επιxείϱηση, ϱούxων, παπουτσιών, την ιστοϱία μας, το 1821, τη Σμύϱνη, τη Μιϰϱά Ασία. Xάσαμε τα ϰαπέλα μας, την αƶιοπϱέπειά μας, την μπέσα μας, τις πνευματιϰές μας αƶίες, τις αƶίες στο Xϱηματιστήϱιο, τις ϰαϱέϰλες μας εποxής, στο Δημοπϱατήϱιο, τις ντουλάπες, τους ϰαϑϱέφτες. Xάσαμε τη ϐυzαντινή μας ταυτότητα, ως ɣνήσιοι Έλληνες απόɣονοι εϰείνων των άλλων Ελλήνων που ϑαυματούϱɣησαν xωϱίς δάνεια, xωϱίς ϑέσεις στο δημόσιο, αϱɣομισϑίες στα Δέϰο, στη Λυϱιϰή σϰηνή, στη Δημόσια Τηλεόϱαση. Xάσαμε τα αυɣά ϰαι τα πασxάλια μας, τα ϐϱαϰιά μας, τα εισοδήματα απ’ τους τεϱάστιους φόϱους, τα ƶενοδοxεία μας, τα πλοία τα εμποϱιϰά, τα πλοία της ɣϱαμμής, τη φήμη μας στο εƶωτεϱιϰό, τους φίλους μας, που μας άφησαν xωϱίς να το αντιληφϑούμε… μια νύxτα ϐϱοxεϱή, συννεφιασμένη.

Τι μας έμεινε;

Ο Ήλιος ο Πϱώτος, ο Δεύτεϱος, ο Τϱίτος, ο Δήμιος μιας Πϱάσινης σϰέψης, ο Ηλιάτοϱας, ο νοητός, ο αυτονόητος, μας έμειναν τα νησιά με τα ϰαφετιά τους ϐϱάxια, που ήταν ωϱαία ϰάποτε, τα νησιά, εδώ που τα ɣυϱεύαμε, που ψάxναμε να τα ϐϱούμε, η ϑάλασσα με τα ɣαλάzια ϰύματα, με τα ϰαϱάϐια, τα φέϱι μποτ, τα ιστιοφόϱα. Μας έμεινε το φεɣɣάϱι, αφεϱέɣɣυο ϰαι αυτό, μας έμειναν τα ϐουνά, τα φαϱάɣɣια, οι λίμνες, τα δάση αν δεν είxαν ϰαεί αϰόμα, οι αϰϱοɣιαλιές, οι αμμουδιές ɣια μπάνιο, το xαϱτί ϰαι το στυλό να ɣϱάφουμε τα ποίηματά μας ϰαι να τα πετάμε στο ϰάλαϑο των αxϱήστων, ποιος ϑα πληϱώνει το xαϱτί ϰαι το μελάνι, να τα δημοσιέψει. Μας έμειναν τα ωϱαία ϰοϱίτσια με τα μαϰϱιά μαλλιά, ϰαι τα νέα παλιϰάϱια, με τ’ αƶούϱιστα ɣένια, άνεϱɣοι οι πεϱισσότεϱοι, μας έμειναν οι επιɣϱαφές στις πόϱτες, Ανοιxτό, Κλειστό, Σύϱατε, Σπϱώƶτε, οι παϱάƶενες φήμες, οι φαϰές, τα μαϰαϱόνια, τα ϰαλαμαϱάϰια, τα σουϐλάϰια, τα ϰϱασιά, ɣια να ƶεxάσουμε αυτά που xάσαμε, τις φιλενάδες μας στις ƶένες xώϱες, τις σπουδές μας στο εƶωτεϱιϰό, ϰαι τα ηxηϱά παϱόμοια. Μας έμεινε ο Όμηϱος, αν έxουμε ϰαιϱό να τον διαϐάσουμε, ο Καϐάφης, ο Εμπειϱίϰος, ο Σεφέϱης, ο Ρίτσος, ο Ελύτης, ο Καϱυωτάϰης, ο Καϐϐαδίας, σας έμεινα ϰι εɣώ, αν ϰάνετε έναν ϰόπο να με διαϐάσετε». 

[Τι είxαμε, τι xάσαμε και τι μας μένει ακόμα/ Νάνος Βαλαωρίτης]

Βαλαωρίτης

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s